PREVOZ PUTNIKA DO LESKOVCA

PREVOZ PUTNIKA DO LESKOVCA

Grčki istoričar Herodot pominje u V veku pre našeg računanja vremena, da je na mestu ili u blizini današnjeg Leskovca postojalo izvesno ilirsko ( dardansko ) naselje, oko kojeg se gajila konoplja. U II veku posle našeg računanja vremena, pošto su pobedili Ilire, Rimljani su našli jedno naselje na levoj obali Veternice, i na brdu Hisar podigli tvrđavu, koja je dominirala gradom i drumom.

O prvim vekovima života naših predaka na ovim prostorima ne nalazimo pomena sve do XII veka. Predeo oko današnjeg Leskovca pod imenom Glubočica ( Dubočica ) grčki car Manojlo je Nemanji u XII veku poklonio oblast Glubočicu, u kojoj se nalazilo naselje Leskovac. Iz vremena cara Dušana i neposredno posle toga pojedina sela u Dubočici pa i sam Leskovac bili su darivani manastirima: car Stefan Dušan, je 1348. godine dao na poklon manastiru Hilendar selo Leskovac; 1395. godine monahinja Efimija ( kneginja Milica ) sa sinovima Vukom i Stefanom dala je Svetogorskom manastiru Sv. Pantelejmona kuću i dva čoveka u Leskovcu. Tada je Leskovac prvi put pomenut kao grad.

Krajem XVIII veka, Leskovac je već centar velikog Leskovačkog pašaluka koji je obuhvatao celu teritoriju bivšeg sandžaka Aladži – Hisar (Kruševac) i Paraćin. Francuski geograf Ami Bue, 1837. godine piše da Leskovac ima 3000 kuća: 2400 hrišćanskih, 500 turskih, 30 ciganskih i 10 jevrejskih, ukupno 15.000 stanovnika.

Okupacijom leskovačkog kraja od strane Austro – Ugarske, Nemačke i Bugarske (od 1915. – 1918.), naneta je velika šteta stanovništvu, privredi i poremetila njegov razvitak. Leskovac do izbijanja II svetskog rata dostiže svoj zenit u privrednom razvoju.

Šestog i osmog aprila 1941. godine pale su prve bombe oko železničke stanice, glavne ulice prema Hisaru, srušena je livnica „Sava“ i autotransportno preduzeće „Begović i Đokić“. Nemci su 12. aprila 1941. god. ušli u Leskovac i okupirali ga.

Leskovac je u toku drugog svetskog rata podneo velike ljudske i materijalne žrtve, ali kada je sloboda bila nadomak ruke, 6. septembra 1944. godine doživeo je katastrofu. Američki bombarderi „B29“ – oko 50 aviona – bez povoda i razloga ( kao saveznici ) rušili su čitave kvartove i ubijali sve što je živo. Nikada nije ustanovljen tačan broj poginulih i ranjenih , procene se kreću od 2,5 do 4 hiljade stradalih. Porušeno je i oštećeno ukupno 1840 objekata. 11. oktobra 1944. godine Leskovac je oslobođen.

Juna meseca 1945. godine konfiskovana je fabrika „Gligorije Petrović i komp“, i posluje u društvenoj svojini pod nazivom T. I. „Kosta Stamenković“. U periodu od 1945.-1952. godine iz ove fabrike u druge gradove ( Pirot, Titograd, Užice, Prokuplje, Višegrad, Požarevac, Beograd, Tetovo, Zemun ) odneto je 176 tekstilnih mašina.

Po legendi se smatra da se ispod brda u blizini sadašnjeg grada nalazilo jezero, ali je došlo do njegovog sušenja i tu je iznikla biljka leska (lešnik). Po njoj je i naselje dobilo ime Leskovac i to pre više od 600 godina, ali je u vreme turske vladavine nadenuto u Hisar od istoimene turske reči koja znači tvrđava.

https://tol.rs/

 

 


Arhiva vesti

Translate »