PREVOZ PUTNIKA DO POŽAREVCA

PREVOZ PUTNIKA DO POŽAREVCA

Na prostorima današnjeg Požarevca, između Kostolca i sela Drmna, na ušću reke Mlave u Dunav, prostirao se drevni grad Viminacijum. Izgrađen je za vreme vladavine Rimske imperije. U njemu su prvih decenija naše ere boravili ratnici IV i VII legije Rimske imperije.

Nedaleko od Viminacijuma, na samom ušću Velike Morave u Dunav, bio je sagrađen još jedan rimski grad – Margum.

U oba ova grada bila je razvijena trgovina i ostale prateće delatnosti potrebne za tadašnji život.Ovde se jedno vreme kovao i novac.

Viminacijum je prema zapisima iz 256. godine bio centar Gornje Mezije. Na prostor Rimske imperije, nasrnuli su najpre Huni, koji su osvojili Gornju Meziju, a u V veku sasvim potisnuli Rimljane sa ovih prostora. Prolazili su ovuda i mnogi osvajači: Avari i učesnici krstaških ratova. Turci su se najduže zadržali na ovim prostorima.

Grad se prvi put pominje 1476. godine, mada ima tragova da je postojao još 1458. godine, a postao je poznat posle Požarevačkog mira zaključenog 1718. godine između Austrije i Turske.

Prva škola i jedna od najstarijih u Srbiji osnovana je u okviru lokalne pravoslavne crkve još 1733. godine (danas nosi ime Dositeja Obradovića).

Požarevac je u Prvom srpskom ustanku oslobođen od Turaka 1804. godine, a drugi put opet od Turaka 1815. godine uz lično učešće knjaza Miloša Obrenovića, vojvode Milenka Stojkovića iz Kličevca i Petra Dobrnjca.

Pravi procvat doživljava dolaskom knjaza Miloša Obrenovića na vlast. On je nastojao da u Požarevcu razvije trgovinu, a razvio je i sudsku vlast u Srbiji tako što je 1821. godine osnovao prvi nahijski sud u kneževini Srbiji. On osniva prvu Gvardisku školu 1830, a potom i Višu vojnu akademiju 1837. NJegovom zaslugom u Požarevcu je 1819. godine podignuta Saborna crkva, dvor-konak (1825. godine), nova čaršija (1827. godine) i na kraju, za vreme njegove druge vladavine, LJubičevo (1853. godine) čije uređenje je nastavio i knez Mihailo Obrenović.

Godine 1842. Požarevljani su dobili pozorište, gde je održana i premijera „Romea i Julije“, i uopšte nekog dela Vilijema Šekspira, na Balkanu.

Požarevac je punih sto godina bio slobodan grad i to od 1815. pa sve do 1914. kada je opet okupiran od strane Austrije.

Slučaj je hteo da u Prvom Svetskom ratu 15. oktobra 1918. godine, Požarevac bude oslobođen od Nemaca i Bugara, a 1944. godine u Drugom Svetskom ratu istog datuma bude oslobođen od Nemaca. Tada su jedinice Narodno oslobodilačke vojske i Crvene armije proterale okupatore sa ovih prostora.

Nakon ovog perioda grad je postao poznat po industriji i energetici.
Na teritoriji opštine i okruga nalaze se izuzetno bogati i brojni arheološki lokaliteti, od kojih su najznačajniji Lepenski Vir (Golubac), Margum (Dubravica), Viminacijum (Kostolac) i lokalitet Rukumija. U ataru Kličevca pronađena je i svetski čuvena Velika majka (ili Kličevački idol) iz bronzanog perioda.

Naziv Požarevca se prvi put pominje u turskim tefterima iz 1467. godine. Ime Požarevca je vezano za legendu da je despot Zmaj Ognjeni Vuk (Vuk Branković), koji je vladao Slankamenom, bio napadnut od strane turskog junaka Ali – bega (istorijska ličnost iz naroda poznata kao Đerzelez Alija).

U ovom dvoboju turski junak biva ranjen i jedva uspeva da se dovuče do rita između Morave i Dunava.

Da bi uništio neprijatelja, Despot Vuk zapali rit koji je goreo danima. U ritu je izgoreo i Ali – beg. Mesto gde je rit goreo nazvano je Požarevac.

Nekada druga prestonica knjaza Miloša u 19. veku, Požarevac, je danas sedište Braničevskog okruga i Braničevske eparhije. Okružen je rekama Dunavom, Velikom Moravom i Mlavom.

Grad je značajan administrativni, ekonomski i kulturni centar Srbije u kome živi oko 60 000 stanovnika. Požarevac se nalazi na nadmorskoj visini od 94 m. Teritorija opštine obuhvata površinu od 491 km2, od čega 80% čini obradivo zemljište, najvrednije bogatstvo ovog kraja.

Braničevski okrug obuhvata, pored Požarevca i opštine: Kostolac, Veliko Gradište, Golubac, Žabari, Žagubica, Kučevo, Malo Crniće i Petrovac na Mlavi.

Takozvani grad LJubičevskih konjičkih igara se nalazi na nekadašnjem carskom drumu iz rimskog i srednjevekovnog perioda koji je povezivao sever i jug Balkanskog poluostrva i šire. Ovaj put je danas autoput Beograd – Niš koji je udaljen 14 km od grada. Požarevac je od Beograda udaljen 80 km. Pruga Beograd – Bor – Zaječar prolazi kroz Požarevac i povezuje istočnu Srbiju sa železničkom mrežom Srbije. Od Kostolca je udaljen 12 km, kao i od Dunava, ako želite stići vodenim putem.

Pored toga u Kostolcu postoji i sportski aerodrom koji omogućava dolazak vazdušnim putem u naš grad. Grad je prepoznatljiv i po kontinentalnoj klimi, stiškoj ravnici, razvijenoj poljoprivredi, trgovini, kopovima uglja, termoelektranama, izvorištima nafte, gasa, koncernu „Bambi“, KPZ“ Zabela“ …

Takođe poznat po najstarijoj ergeli u Srbiji „LJubičevo“, Požarevačkom miru, Viminacijumu, zgradi Okružnog zdanja, spomeniku knjazu Milošu, Narodnom muzeju, galeriji „Milene Pavlović – Barili“… Požarevac su proslavili i njegovi poznati stanovnici Miloš Obrenović, Đura Jakšić, Milena Pavlović – Barilli, Milivoje Živanović, Petar Dobrnjac, Milenko Stojković, Živka Matić, Patrijarh srpski Dimitrije, Slobodan Stojanović, Slobodan Milošević, Ilija Petrović, Bora Spužić – Kvaka, Dragana Mirković, Zorica Brunclik, Leontina i mnogi drugi.

Turistička organizacija grada Požarevca svake godine izdaje kalendar priredbi grada i okoline, koji obogaćuje turističku ponudu ovoga kraja i koji se može videti na našem sajtu.

Pored brojnih sportskih manifestacija, jer smo poznati kao grad sportista, najveću pažnju turista privlače manifestacije posvećene negovanju tradicije, narodnih običaja, folklora i domaće radinosti, poput „Etno festivala“, „Festivala cveća“, „Karnevala“, „LJubičevskih konjičkih igara“, „Aeromitinga“, Glumačkih svečanosti „Milivojevi dani“, Bijenala „U svetlosti Milene“…

http://www.turistickaorganizacijagradapozarevca.rs/

 

 

 


Arhiva vesti

Translate »